JAAP TESSELAAR | RECENSIES

Als ik op een late herfstmiddag de tentoonstellingsruimte in wil lopen, zie ik op de andere trap de voorzitter van KEK als een ‘devil in disguise’ schichtig de trap afdalen. De kunstenaar van dienst, Marije Gertenbach, pakt ook net haar jas van de steiger die staat opgesteld aan het begin van de omgang. ‘ Ik ga net weg’. We groeten vluchtig en alleen blijf ik achter. Op de achtergrond jengelt onbestemde muziek. Ik maak een ronde over de tentoonstellingsruimte. Het is in ieder geval geen klassieke tentoonstelling waarbij je de werken een voor een langsloopt om je dan gaandeweg een oordeel aan te meten. Na mijn eerste ronde hang ik even over de balustrade om het geheel op me in te laten werken. Even de tijd nemen, dat heeft deze expositie wel nodig. Het plafond is aan de buitenrand opengebroken. Over de hele gaanderij hangen panelen die zijn gebogen in de vorm van een kwart cirkel, eerst bewerkt met zand en lijm en daarna beschilderd in de tinten blauw en ro...

Als je op de website van Ytje Veenstra rond hopt ( www.ytje.com ) word je overdonderd door een fikse hoeveelheid namen en contacten voor wie en met wie Ytje heeft gewerkt. Deze Haarlemse lijkt in binnen- en buitenland actief te zijn en voor veel bladen en projecten illustraties te hebben geleverd. Ze is ook ambitieus, lijkt, gezien haar Engelstalige blog met de veelal hippe lifestyle-achtige tekeningen en illustraties. Ze schept verwachtingen. Deze zomer hangt een   deel van haar werk in het Centrum van de Kunsten in Beverwijk en om met de deur in huis te vallen: haar werk is net zo aangenaam als de zomer van 2016 tot nu toe. Voor de liefhebber valt er heus het een en ander te halen, soms kan je je warmen aan een aardig portretje, het oogt in eerste instantie niet onprettig, het is leuk voor de foto, soms belooft het heel wat, maar na heel wat aardige aanzetten denk je ook: zet nou eens door. Het is knap gedaan, erg precies getekend, met een hang naar...

Ik heb deze week lang lopen suffen waarom de prenten van Thé Tjong Khing toch zo’n ongelooflijke aantrekkingskracht op me hebben. Vroeger al, ik was een jaar of zeventien, viel ik als een blok voor de strip die toen dagelijks in de regionale krant verscheen: Arman en Ilva. Zo anders dan alle belegen strips uit die tijd. De helden van het verhaal waren fris, helder, jong, sexy. En de tekenstijl was ook helemaal jaren zestig. Arman en Ilva ademden de geest van de tijd. Vanaf dat moment was hij voor mij een van de besten. En dat bleef zo.                         En ik was niet de enige bleek afgelopen zondag tijdens de opening van zijn expositie in het Centrum voor de Kunsten. Behalve honderden kinderen liepen er tientallen kale en grijzende fans rond om een glimp van de meester op te vangen. En hem een hand...